Śmiech – poważna sprawa

Wielu badaczy śmiechu uważa go za najstarszą formę komunikacji. Śmiech to uniwersalny język, który łączy wszystkich ludzi. Nasi przodkowie śmiali się prawdopodobnie już długo przed tym, zanim zaczęli mówić. Śmiech jest wrodzony. Niemowlęta i małe dzieci, uśmiechają się około 40 razy w ciągu dnia, podczas gdy dorosły uśmiecha się już tylko 15 razy dziennie.

Co warto wiedzieć z gelotologii (z greckiego gelos – „śmiech”)?

Od lat siedemdziesiątych minionego wieku naukowcy zajmują się fizycznymi i duchowymi sposobami oddziaływania śmiechu na homo-ridens, czyli człowieka śmiejącego się. Bodźcem do rozpoczęcia tego typu badań stała się choroba kręgosłupa dziennikarza, Normana Cousinsa. Kiedy nic nie pomagało na silne bóle, oprócz medycznej terapii sam zaaplikował sobie kurację śmiechem. Oglądał komedie i czytał śmieszne książki. Po dziesięciu miesiącach podobno bóle ustały.

Science of Pleasure

Tym przypadkiem medycznym zainteresował się profesor Wiliam F. Fry ze Stanford. W 1964 roku założył on instytut badania humoru i był z tego powodu wyśmiewany przez wielu kolegów. Obecnie Science of Pleasure jest uznaną na całym świecie dyscypliną nauki. Fry przeprowadził liczne eksperymenty i stwierdził, że aktywność komórek odpowiedzialnych za odporność organizmu znacznie wzrasta podczas śmiechu. Jego badania układu immunologicznego cieszyły się ogromnym zainteresowaniem na całym świecie.

  • Jak śmiech działa na nasz organizm?
  • Przyspiesza bicie serca i zwiększa ciśnienie krwi.
  • Zwiększa ilość przeciwciał immunoglobulin i troszczy się o lepsze funkcjonowanie układu odpornościowego.
  • Zwiększa granicę odporności na ból i sprawia, że mózg jest bardziej czujny.
  • Wzmacnia ruchy przeponę, która z kolei masuje wewnętrzne narządy i poprawia trawienie.
  • Zwiększa zawartość tlenu we krwi i poszerza objętość płuc.
  • Trenuje 240 ze wszystkich 630 mięśni ciała.
  • Redukuje produkcję hormonów stresu: adrenaliny i kortyzolu.
  • Zwiększa wydzielanie hormonów szczęścia i tym samym troszczy się o lepsze samopoczucie.
  • Znosi duchowe blokady i przełamuje utarte schematy myślenia!

Śmiech przynosi ulgę w bólu fizyczny, pomaga poradzić sobie z porażkami i daje siłę do walki z niesprawiedliwym traktowaniem może przynosić ulgę, na przykład przy zranieniach albo niesprawiedliwym potraktowaniu. Śmiech jest odskocznią i pozwala nam też zachować dystans, także w obliczu poważnych albo smutnych wydarzeń.

Grupa badaczy z Wurzburga odkryła, że potrafimy sterować swoim nastrojem poprzez gestykulację i mimikę. Ten wpływ sygnałów ciała na nasze myślenie naukowcy nazywają bodyfeedback.

Odkryli oni, że mózg odbiera sygnały od dwóch mięśni w naszych twarzach:

  • Jeden z nich napina się przy marszczeniu czoła i ściąganiu brwi. Sygnalizuje on mózgowi, że panuje stan napięcia.
  • Drugi napina się podczas uśmiechania i śmiania się. Sygnalizuje on mózgowi, że panuje przyjemny stan.

Pozytywny i otwarty wyraz twarzy daje naszemu mózgowi do zrozumienia, że właśnie znajdujemy się w odprężonej, luźnej, a tym samym bezpiecznej atmosferze i przygotowuje go do przetwarzania pozytywnych treści.

Im więcej uśmiechu, tym lepiej!

Ważna jest więc postawa: uśmiechajmy się częściej do naszego odbicia w lustrze, a wtedy szybciej przyjdą do nas pozytywne myśli niż wtedy, gdy mamy usta opuszczone w podkówkę.

Radosne, pełne poczucia humoru dzieci i młodzież lepiej sobie radzą ze swoimi problemami niż inni. Człowiek z poczuciem humoru patrzy w przyszłość z nadzieją. Jest społecznie bardziej atrakcyjny i łatwiej mu pozyskać serca innych ludzi. Warto uczyć dzieci optymizmu, ponieważ korzystnie wpływa on na nasze postępy i sukcesy w życiu.

W obliczu tych wszystkich pozytywnych doniesień o działaniu śmiechu zdumiewające jest, że stosunki na linii humor – szkoła są tak napięte i pełne konfliktów. Podczas gdy jeszcze w przedszkolu można się serdecznie śmiać, w szkole zaczyna się „powaga życia”. Tutaj zazwyczaj panuje żelazna zasada: „Kto się uczy, ten się nie śmieje!”.

Na podstawie: Charmaine Liebertz, Skarbnica edukacji dobrego serca. Inteligencja emocjonana: podstawy, metody i zabawy